87,376
edits
Elementals/is: Difference between revisions
no edit summary
No edit summary |
No edit summary |
||
| Line 107: | Line 107: | ||
Með útgeislun góðvildar, gleði og þakklætis mun öll náttúran að lokum ná óspilltu og fullkomnu ástandi aldingarðsins Eden þar sem „Þá mun úlfurinn búa hjá lambinu og pardusdýrið liggja hjá kiðlingnum. Kálfur, ljón og alifé munu ganga saman...“<ref> Jes. 11:6.</ref> Lögmál frumskógarins verða afnumin í krafti Krists og þeir menn sem eru svo lánsamir að vera áfram á þessari plánetu verða lifandi [[Special:MyLanguage/Christ|Kristir]]. Fyrir meðalgöngu þeirra verða allar náttúruverur leystar úr viðjum hins tímabundna dýraforms. Geislun guðdómlegs kærleika, sem rís upp í miklum slagkrafti, mun samstundis rjúfa og leysa upp tengsl þróaðra náttúruvera við sjálfstakmarkandi dýramót og vitundarástand. | Með útgeislun góðvildar, gleði og þakklætis mun öll náttúran að lokum ná óspilltu og fullkomnu ástandi aldingarðsins Eden þar sem „Þá mun úlfurinn búa hjá lambinu og pardusdýrið liggja hjá kiðlingnum. Kálfur, ljón og alifé munu ganga saman...“<ref> Jes. 11:6.</ref> Lögmál frumskógarins verða afnumin í krafti Krists og þeir menn sem eru svo lánsamir að vera áfram á þessari plánetu verða lifandi [[Special:MyLanguage/Christ|Kristir]]. Fyrir meðalgöngu þeirra verða allar náttúruverur leystar úr viðjum hins tímabundna dýraforms. Geislun guðdómlegs kærleika, sem rís upp í miklum slagkrafti, mun samstundis rjúfa og leysa upp tengsl þróaðra náttúruvera við sjálfstakmarkandi dýramót og vitundarástand. | ||
Sum ykkar muna eftir því að hafa lesið um ást mína á fuglunum og skepnunum og að þau hafi komið óttalaus til mín. Hjartkæru vinir, í flestum dýrum er óttinn afleiðing | Sum ykkar muna eftir því að hafa lesið um ást mína á fuglunum og skepnunum og að þau hafi komið óttalaus til mín. Hjartkæru vinir, í flestum dýrum er óttinn afleiðing geðbrigða sjálfs mannkynsins sem er eða hefur verið þröngvað upp á dýrin af völdum [[Special:MyLanguage/mass mind|múgvitundarinnar]]. Lífshvöt mannsins sem varðveist hefur frá forsögulegum tímum viðheldur brennandi löngun til sjálfsverndar. Minningar kynstofnsins frá fyrri kynnum af villidýrum heldur lífinu í sjálfvirkum viðbrögðum þar sem maðurinn snýst aftur í varnarstöðu þegar hann skynjar nærveru ákveðinna villtra dýra. | ||
Með krafti Krists geta menn höfðað til hins mikla lögmáls lífsins til að frelsa sig frá þessum dulda ótta sem veldur firringu frá öllu náttúruveraríkinu. Við mælum ekki með kæruleysi í umgengni við villt dýr, því þar til að maðurinn hefur fullkomlega umbreytt öllum ótta og efa innra með í ást, væri fólki fyrir bestu að útsetja sig ekki á ótilhlýðilegan hátt fyrir hættum af dýralífi sem enn bregst við manninum frá lægstu stigum heimsvitundarinnar — því að synir og dætur Guðs sem hafa endurheimt guðlega færni sína eiga enn eftir að færa þeim loga upprisunnar. | Með krafti Krists geta menn höfðað til hins mikla lögmáls lífsins til að frelsa sig frá þessum dulda ótta sem veldur firringu frá öllu náttúruveraríkinu. Við mælum ekki með kæruleysi í umgengni við villt dýr, því þar til að maðurinn hefur fullkomlega umbreytt öllum ótta og efa innra með í ást, væri fólki fyrir bestu að útsetja sig ekki á ótilhlýðilegan hátt fyrir hættum af dýralífi sem enn bregst við manninum frá lægstu stigum heimsvitundarinnar — því að synir og dætur Guðs sem hafa endurheimt guðlega færni sína eiga enn eftir að færa þeim loga upprisunnar. | ||