Heims-móðirin

From TSL Encyclopedia
Revision as of 17:22, 3 November 2025 by Hbraga (talk | contribs) (Created page with "Eftir Atlantis huldi Heimsmóðirin andlit sitt og bannaði að nafn hennar yrði nefnt fyrr en stjörnumerkin kæmu að tíð. Hún hefur aðeins birt sig að hluta. Aldrei hefur hún birt sig á reikistjörnustigi.... Gamli heimurinn hafnaði Heimsmóðirinni, en Nýi heimurinn byrjar að skynja skínandi hulu hennar.<ref>Helena Roerich, ''Móðir Heimsins'' (New York borg: Agni Yoga Society, 1956), bls. 10, 13.</ref> </blockquote>")
Móðir heimsins, Nicholas Roerich (1924)

Æðsti fulltrúi kvengeislans á jörðinni er sú sem nær embætti „Móður heimsins“ eða „Heimsmóður“. Sú sem Karma-drottnar og Drottinn heimsins velja sem fulltrúi Heimsmóðurinnar á jörðinni ber kórónu Heimsmóðurinnar – kórónu úr tólf stjörnum – og heldur veldissprota sínum, og heldur loga óflekkaðrar hugmyndar fyrir hönd allra sem þróast á jörðinni. „Og mikið undur birtist á himni; kona klædd sólinni og tunglið undir fótum hennar og á höfði hennar kóróna úr tólf stjörnum.“ (Opinb. 12)

Æðsti fulltrúi hins karlkyns geisla Guðs á jörðinni er sá sem gegnir embætti Drottins heimsins, sem hlýtur að hafa náð fyllingu búddískrar uppljómunar á leið vígslunnar.

Agni jóga kenningar

Móðir heimsins, líkt og hin eilífa móðir, er tímalaus embætti í stigveldi þeirrar sem hefur fengið vald frá föðurnum til að fæða Búdda. Í kenningum Agni jóga er móðir heimsins móðir og frumkvöðull stigveldis andlegra vera sem tengjast þessari plánetu. Hún er einnig andleg móðir allra Kristinna og Búdda í gegnum söguna.

Helena Roerich, amanuensis fyrir El Morya, hefur boðað hið mikla verkefni Móður Heimsins á þessum tíma. Á þriðja áratug síðustu aldar hóf hún að gefa út kenningar Stóra Hvíta Bræðralagsins með kenningum Agni Yoga. Í bók sinni „Móðir Heimsins“ lýsir Helena Roerich Móður Heimsins sem „hinum mikla anda kvenlegrar meginreglu“ sem birtist stundum persónulega í holdgösum avatara sem eru „frjóvgaðir af geisla hennar“.[1]

Frá ómunatíð hefur Heimsmóðirin sent afrek. Í sögu mannkynsins teygir hönd hennar óslitanlegan þráð.

Á Sínaí heyrðist rödd hennar. Hún tók á sig mynd Kali. Hún var undirstaða dýrkunar Ísis og Ístar. Eftir Atlantis, þegar anddýrkunin varð fyrir höggi, byrjaði Móðir Heimsins að vefa nýjan þráð, sem nú mun byrja að geisla.

Eftir Atlantis huldi Heimsmóðirin andlit sitt og bannaði að nafn hennar yrði nefnt fyrr en stjörnumerkin kæmu að tíð. Hún hefur aðeins birt sig að hluta. Aldrei hefur hún birt sig á reikistjörnustigi.... Gamli heimurinn hafnaði Heimsmóðirinni, en Nýi heimurinn byrjar að skynja skínandi hulu hennar.[2]

To Nicholas Roerich, husband of Helena Roerich and also a messenger of the ascended masters, the Mother of the World was the highest symbol of world unity, the most universal of all the great teachers. He painted her many times throughout his career. She was often depicted with her eyes covered or veiled by a blue veil, signifying certain mysteries of the universe not yet to be revealed to man.

The Mother of the World no longer veiled

In this time, the Mother of the World is no longer hidden but is manifesting herself on a planetary scale. She is seeking her children and desires to rescue them from the burdens that beset them. The culture of the Mother is the culture that existed on the golden-age civilizations of Lemuria and Atlantis. Now is the moment when we must come apart to restore the true culture of America, which is the culture of the Mother of the World.

The Mother of the World has said:

I am in adoration of the Son, for I am Mother. I am in the heart of the lily of thy soul, and I am in the heart of life’s goal. I am in the center of the oneness of thy flame, O child of my heart.

I am everywhere and nowhere. Come and find me. I am the light of Mother that sweeps in the billowing clouds, hiding and peeping through the trees and the singing of the birds.

I am in your dearest dream and your highest purpose. And I am with you as you rake over the coals and the dying embers of a former state seeking to find therein a comfort that is not there. For the comfort of thy heart is in ever reaching toward my heart, there to discover with mounting wings as eagle flight your own soul’s delight reaching ever, ever into the new personality of thy Self. It is God—the eternal comfort, the person of thy life—ever reaching, ever striving, ever excelling and accelerating.

There is the necessary friction of worlds being born as they rush through a cosmos. And the fire of burning is the passing through of the elements that no longer may be as they were, for in the acceleration is the ever new perception of thyself higher and higher, a manifest person of God. I come to renew the Mother flame in earth in you.[3]

See also

Sources

Mark L. Prophet and Elizabeth Clare Prophet, The Masters and the Spiritual Path.

Mark L. Prophet and Elizabeth Clare Prophet, The Masters and Their Retreats, s.v. “Mother of the World.”

  1. Bréf Helenu Roerich, bindi II (New York: Agni Yoga Society, 1954), bls. 18.
  2. Helena Roerich, Móðir Heimsins (New York borg: Agni Yoga Society, 1956), bls. 10, 13.
  3. Dictation by the Mother of the World, May 13, 1979.