Sarasvati/is: Difference between revisions

From TSL Encyclopedia
(Created page with "Sarasvati")
 
No edit summary
 
(59 intermediate revisions by 3 users not shown)
Line 1: Line 1:
<languages />
<languages />
[[File:Indian - Sarasvati - Walters 2550.jpg|thumb|Sandstone sculpture of Sarasvati, India (10th century)]]
[[File:Indian - Sarasvati - Walters 2550.jpg|thumb|Sandsteinsstytta af Sarasvati, Indlandi (10. öld)]]


[[File:Sarasvati2.jpg|thumb|Painting of Sarasvati, unknown artist, India (19th century)]]
[[File:Sarasvati2.jpg|thumb|Málverk af Sarasvati, óþekktum listamanni, Indlandi (19. öld)]]


The Divine Mother in her manifestation as '''Sarasvati''' is the [[shakti]] of [[Brahma]]. Brahma is known as the Creator in the Hindu Trinity and is parallel to God the Father in the Western Trinity. He is the Divine Lawgiver, the source of all knowledge. Together, Brahma and Sarasvati are the embodiment of cosmic force.
Hin guðdómlega móðir í birtingarmynd sinni sem ''Sarasvati'' er [[Special:MyLanguage/shakti|shakti]] [maki] [[Special:MyLanguage/Brahma|Brahma]]. Brahma er þekktur sem skaparinn í hindúaþrenningunni og er hliðstæður Guði föðurnum í vestrænu þrenningunni. Hann er hinn guðdómlegi löggjafi, uppspretta allrar þekkingar. Til saman fela Brahma og Sarasvati í sér alheimskraftinn.


== Attributes ==
<span id="Attributes"></span>
== Eiginleikar ==


Sarasvati is known as the Goddess of the [[Word]]. She is identified with Vac, the Word. She represents eloquence and articulates the wisdom of the Law. She is the Mother-Teacher to those of us who love the Law revealed by Brahma, and she is the power of volition, the will and motivation to be the Law in action. Sarasvati represents the union of power and intelligence from which organized creation arises.
Sarasvati er þekkt sem gyðja [[Special:MyLanguage/Word|Orðsins]]. Hún er tengd Vac, Orðinu. Hún táknar mælsku og miðlar visku Lögmálsins. Hún er móðir-kennari þeirra okkar sem dásama Lögmálið sem Brahma opinberaði og hún er viljakraftur, viljinn og hvatinn til að vera Lögmálið í verki. Sarasvati táknar sameiningu krafts og greindar sem skipulögð sköpun sprettur upp úr.


In the book ''Symbolism in Hinduism'', A. Parthasarathy notes that the name ''Sarasvati'' literally means “the one who gives the essence of our own Self.Sarasvati is sometimes represented with four hands, sitting on a lotus. She holds the sacred scriptures in one hand and a lotus in another. With the remaining two hands, she plays the Indian lute (veena).<ref>A. Parthasarathy, “Consorts of the Three Gods,” in R. S. Nathan, comp., ''Symbolism in Hinduism'' (Bombay: Central Chinmaya Mission Trust, 1989), p. 157.</ref>  
Í bókinni ''Symbolism in Hinduism (Táknfræði í hindúasið)'' bendir A. Parthasarathy á að nafnið ''Sarasvati'' merki bókstaflega „sá sem gefur kjarna okkar æðra sjálfs“. Sarasvati er stundum táknuð með fjórum höndum, sitjandi á lótusblómi. Hún heldur á helgum ritum í annarri hendi og lótusblómi í hinni. Með hinum tveimur höndunum spilar hún á indverska lútu (veena).<ref>A. Parthasarathy, "Consorts of the Three Gods” („Makar hinna þriggja guða“) í R. S. Nathan, samantekt, ''Symbolism in Hinduism (Táknfræði í hindúasiði)'' (Bombay: Central Chinmaya Mission Trust, 1989), bls. 157.</ref>  


Parthasarathy writes: “The Goddess, therefore, represents the ideal guru.... ‘Sitting on the lotus’ symbolises that the teacher is well established in the subjective experience of the Truth. ‘Holding the Scriptures in her hand’ indicates that she upholds that the knowledge of the Scriptures alone can take us to the Truth." Parthasarathy says that Sarasvati’s playing of the lute suggests “that a truly qualified teacher tunes up the mind and intellect of the seeker and draws out of him the music and melody of life.<ref>Ibid., pp. 157–58.</ref>
Parthasarathy skrifar: „Gyðjan táknar því hinn fullkomna gúrú-meistara.... Að ,sitja á lótusinum‘ táknar að kennarinn hefur rótgróna huglæga reynslu af Sannleikanum. Að ,halda ritningunum í hendi sér‘ gefur til kynna að hún haldi á lofti að þekking á ritningunum geti ein leitt okkur að Sannleikanum.Parthasarathy segir að lútuleikur Sarasvati gefi til kynna „að sannarlega hæfur kennari stilli huga og vitsmuni leitandans og dragi fram úr honum tónlist og laglínu lífsins.<ref>Sama heimild, bls. 157–58.</ref>


According to scholar David Frawley, in an esoteric sense Sarasvati “represents the stream of wisdom, the free flow of the knowledge of consciousness.<ref>David Frawley, ''From the River of Heaven: Hindu and Vedic Knowledge for the Modern Age'' (Sandy, Utah: Morson Publishing, 1990), p. 126.</ref> She is called the Flowing One, the source of creation by the Word.  
Samkvæmt fræðimanninum David Frawley, þá táknar Sarasvati, í dulrænum skilningi, „viskustreymi, hið frjálsa flæði þekkingar vitundarinnar.<ref>David Frawley, ''From the River of Heaven: Hindu and Vedic Knowledge for the Modern Age (Frá himnaríkinu: Hindúa- og vedísk þekking fyrir nútímann)'' (Sandy, Utah: Morson Publishing, 1990), bls. 126.</ref> Hún er kölluð Hin flæðandi, uppspretta sköpunar Orðsins.  


Sarasvati also represents purity and wears white. David Kinsley, Professor of Religious Studies at McMaster University in Ontario, Canada, explains:
Sarasvati táknar einnig hreinleika og klæðist hvítu. David Kinsley, prófessor í trúarbragðafræðum við McMaster-háskóla í Ontario í Kanada, útskýrir:


<blockquote>The predominant themes in Sarasvati’s appearance are purity and transcendence. She is almost always said to be pure white like snow, the moon, or the kunda flower.... Her garments are said to be fiery in their purity....</blockquote>
<blockquote>
Ríkjandi stef í fasi Sarasvati eru hreinleiki og yfirnáttúrulegt eðli. Hún er næstum alltaf sögð vera hvít eins og snjór, tunglið eða kunda-blómið.... Klæði hennar eru sögð vera eldheit í hreinleika sínum....


<blockquote>Sarasvati’s transcendent nature ... is also suggested in her vehicle, the swan. The swan is a symbol of spiritual transcendence and perfection in Hinduism.... Sarasvati, astride her swan, suggests a dimension of human existence that rises above the physical, natural world. Her realm is one of beauty, perfection, and grace; it is a realm created by artistic inspiration, philosophic insight, and accumulated knowledge, which have enabled human beings to so refine their natural world that they have been able to transcend its limitations. Sarasvati astride her swan beckons human beings to continued cultural creation and civilized perfection.... She not only underlies the world and is its creator but is the [very] means to transcend the world.<ref>David Kinsley, ''Hindu Goddesses: Visions of the Divine Feminine in the Hindu Religious Tradition'' (Berkeley, Calif.: University of California Press, 1986), pp. 62, 141.</ref></blockquote>
Hið yfirnáttúrulega handanlæga eðli Sarasvati ... birtist einnig í farskjóta hennar, svaninum. Svanurinn er tákn um andlega upphafningu og fullkomnun í hindúasið.... Sarasvati, sitjandi klofvega á svani sínum, gefur til kynna vídd mannlegrar tilveru sem rís upp yfir hina efnislegu, náttúrulegu veröld. Heimur hennar markast af fegurð, fullkomnun og náð; það er ríki sem skapað er af listrænum innblæstri, heimspekilegri innsýn og uppsafnaðri þekkingu, sem hefur gert mönnum kleift að betrumbæta náttúrulegan heim sinn svo að þeir hafi getað yfirstigið takmarkanir hans. Sarasvati, klofvega á svani sínum, kallar á mannkynið til áframhaldandi menningarlegrar sköpunar og siðmenntaðrar fullkomnunar.... Hún stendur ekki aðeins að baki heiminum og er skapari hans heldur er hún [sjálf] leiðin til að fara handan við heiminn.<ref>David Kinsley, ''Hindu Goddesses: Visions of the Divine Feminine in the Hindu Religious Tradition (Sýnir hins guðdómlega kvenleika í hindúahefðinni)'' (Berkeley, Kaliforníu: University of California Press, 1986), bls. 62, 141.</ref>
</blockquote>


Sarasvati is associated with speech, poetry, music and culture and is known as the Goddess of Learning and the Patroness of the Arts and Music. She is revered by both Hindus and Buddhists. To Buddhists, she is the consort of [[Manjushri]], the bodhisattva of wisdom. Buddhists appeal to Manjushri for intelligence, wisdom, mastery of the teaching, the power of exposition, eloquence and memory. He works with [[Lord Maitreya]]. The two are sometimes depicted in a triad with [[Gautama Buddha]] in which Manjushri represents the wisdom aspect and Maitreya the compassion aspect of Buddhist teaching. Like Sarasvati, Manjushri brings the gift of illumination.  
Sarasvati tengist tali, ljóðlist, tónlist og menningu og er þekkt sem lærdómsgyðja og verndarvinur lista og tónlistar. Bæði hindúar og búddhamönnum dásama hana. Fyrir búddhamenn er hún maki [[Special:MyLanguage/Manjushri|Manjúshri]], bódhisattva viskunnar. Búddhistar höfða til Manjúshri til að öðlast greind, visku og vald á kenningunni, kraft til að útskýra, mælsku og minni. Hann starfar með [[Special:MyLanguage/Lord Maitreya|drottni Maitreya]]. Þau tvö eru stundum lýst í þríeyki með [[Special:MyLanguage/Gautama Buddha|Gátama Búddha]] þar sem Manjúshri táknar viskuþáttinn og Maitreya hluttekningarþáttinn í búddhískum kenningum. Á sama hátt og Sarasvati færir Manjúshri uppljómun að gjöf.  


== The river Sarasvati ==
<span id="The_river_Sarasvati"></span>
== Sarasvati-fljótið ==


In the earliest Hindu texts, the Vedas, Sarasvati is a river goddess. The Vedas say that Sarasvati was the greatest river in India. For years the Sarasvati was believed to have been a myth, but an archaeological survey in 1985 found an ancient riverbed that matched the description of the Sarasvati. It was a great river, four to six miles wide for much of its length. It flowed westward from the Himalayas into the sea. Frawley believes that the Sarasvati was the main site of habitation at the time the Vedas were composed thousands of years ago.<ref>David Frawley, ''Gods, Sages and Kings: Vedic Secrets of Ancient Civilization'' (Salt Lake City, Utah: Passage Press, 1991), pp. 72–76, 354–57 nn. d–g.</ref>
Í elstu hindúatextunum, vedaritunum, er Sarasvati fljótsgyðja. Í þeim stendur að Sarasvati hafi verið stærsta fljót Indlands. Í mörg ár var talið að Sarasvati-fljótið hefði verið goðsögn, en í fornleifakönnun árið 1985 fannst forn árfarvegur sem stemmir við lýsinguna á Sarasvati-fljótinu. Það var mikið fljót, sex til tíu km á breidd að mestu leyti. Hún rann vestur úr Himalajafjöllum út í sjóinn. Frawley telur að mesta byggðin hafi verið við Sarasvati-fljótið þegar vedaritn voru samin fyrir þúsundum ára.<ref>David Frawley, ''Gods, Sages and Kings: Vedic Secrets of Ancient Civilization (Guðir, vitringar og konungar: Vedísk leyndarmál fornrar siðmenningar)'' (Salt Lake City, Utah: Passage Press, 1991), bls. 72–76, 354–57 nn. d–g.</ref>


Frawley says that the Sarasvati, “like the later Ganges, symbolizes the Sushumna, the river of spiritual knowledge, the current that flows [through the spinal canal] through the seven [[chakra]]s of the subtle body. She is not only the Milky Way or river of Heaven, inwardly she is the river of true consciousness that flows into this world.<ref>Ibid., p. 219.</ref>
Frawley segir að Sarasvati, „eins og Ganges síðar meir, tákni súshúmnu, fljót andlegrar þekkingar, strauminn sem rennur [í gegnum mænugöngin] og sjö orkustöðvar hins fíngerða líkama. Hún er ekki aðeins vetrarbrautin eða himnaríki, heldur er hún innra með fljót sannrar vitundar sem rennur inn í þennan heim.<ref>Sama heimild, bls. 219.</ref>


The Rigveda calls Sarasvati “the best mother, the best river, [and] the best Goddess.<ref>Rigveda 2.41.16, 1.3.12, quoted in Frawley, ''Gods, Sages and Kings'', pp. 70, 71.</ref> It also says, “Sarasvati like a great ocean appears with her ray, she rules all inspirations.<ref>Sri-sukta 1, 6, 13, 4, in Rigveda, cited by David Kinsley, ''The Goddesses’ Mirror: Visions of the Divine from East and West'' (Albany, N.Y.: State University of New York Press, 1989), p. 55.</ref>  
Í Rigveda er Sarasvati kölluð „besta móðurin, besta fljótið [og] besta gyðjan.<ref>Rigveda 2.41.16, 1.3.12, vitnað í Frawley, „Gods, Sages and Kings“ ("Guðir, vitringar og konungar"), bls. 70, 71.</ref> Þar segir einnig: „Sarasvati birtist eins og stórt haf með geisla sínum, hún stjórnar öllum innblæstri.<ref>Sri-sukta 1, 6, 13, 4, í Rigveda, í tilvitnun Davids Kinsley, „The Goddesses’ Mirror: Visions of the Divine from East and West“ ("Spegill gyðjanna: Sýnir hins guðdómlega frá austri og vestri") (Albany, N.Y.: State University of New York Press, 1989), bls. 55.</ref>  


Her sacred “seed syllable,” or bija, is ''Aim'' (pronounced ''ah-eem''). A [[bija mantra]] encapsulates the essence of a [[cosmic being]], of a principle or a [[chakra]]. Sarasvati’s mantra is ''Om Aim Sarasvatye Namaha''.
Heilagt „kímatkvæði“ hennar, eða bija, er „Aim“ (borið fram „ah-eem“). [[Special:MyLanguage/bija mantra|bija mantra]] innlimar kjarna [[Special:MyLanguage/cosmic being|kosmískrar veru]], meginreglu eða [[orkustöðvar]]. Mantra Sarasvati er „Om Aim Sarasvatye Namaha“.


== See also ==
<span id="See_also"></span>
== Sjá einnig ==


[[Brahma]]
[[Special:MyLanguage/Brahma|Brahma]]


== Sources ==
<span id="Sources"></span>
== Heimildir ==


{{MTR}}, s.v. “Sarasvati, Shakti of Brahma.”
{{MTR}}, “Sarasvati, Shakti of Brahma.”


[[Category:Heavenly beings]]
[[Category:Himneskar verur]]


<references />
<references />

Latest revision as of 14:22, 2 November 2025

Sandsteinsstytta af Sarasvati, Indlandi (10. öld)
Málverk af Sarasvati, óþekktum listamanni, Indlandi (19. öld)

Hin guðdómlega móðir í birtingarmynd sinni sem Sarasvati er shakti [maki] Brahma. Brahma er þekktur sem skaparinn í hindúaþrenningunni og er hliðstæður Guði föðurnum í vestrænu þrenningunni. Hann er hinn guðdómlegi löggjafi, uppspretta allrar þekkingar. Til saman fela Brahma og Sarasvati í sér alheimskraftinn.

Eiginleikar

Sarasvati er þekkt sem gyðja Orðsins. Hún er tengd Vac, Orðinu. Hún táknar mælsku og miðlar visku Lögmálsins. Hún er móðir-kennari þeirra okkar sem dásama Lögmálið sem Brahma opinberaði og hún er viljakraftur, viljinn og hvatinn til að vera Lögmálið í verki. Sarasvati táknar sameiningu krafts og greindar sem skipulögð sköpun sprettur upp úr.

Í bókinni Symbolism in Hinduism (Táknfræði í hindúasið) bendir A. Parthasarathy á að nafnið Sarasvati merki bókstaflega „sá sem gefur kjarna okkar æðra sjálfs“. Sarasvati er stundum táknuð með fjórum höndum, sitjandi á lótusblómi. Hún heldur á helgum ritum í annarri hendi og lótusblómi í hinni. Með hinum tveimur höndunum spilar hún á indverska lútu (veena).[1]

Parthasarathy skrifar: „Gyðjan táknar því hinn fullkomna gúrú-meistara.... Að ,sitja á lótusinum‘ táknar að kennarinn hefur rótgróna huglæga reynslu af Sannleikanum. Að ,halda ritningunum í hendi sér‘ gefur til kynna að hún haldi á lofti að þekking á ritningunum geti ein leitt okkur að Sannleikanum.“ Parthasarathy segir að lútuleikur Sarasvati gefi til kynna „að sannarlega hæfur kennari stilli huga og vitsmuni leitandans og dragi fram úr honum tónlist og laglínu lífsins.“[2]

Samkvæmt fræðimanninum David Frawley, þá táknar Sarasvati, í dulrænum skilningi, „viskustreymi, hið frjálsa flæði þekkingar vitundarinnar.“[3] Hún er kölluð Hin flæðandi, uppspretta sköpunar Orðsins.

Sarasvati táknar einnig hreinleika og klæðist hvítu. David Kinsley, prófessor í trúarbragðafræðum við McMaster-háskóla í Ontario í Kanada, útskýrir:

Ríkjandi stef í fasi Sarasvati eru hreinleiki og yfirnáttúrulegt eðli. Hún er næstum alltaf sögð vera hvít eins og snjór, tunglið eða kunda-blómið.... Klæði hennar eru sögð vera eldheit í hreinleika sínum....

Hið yfirnáttúrulega handanlæga eðli Sarasvati ... birtist einnig í farskjóta hennar, svaninum. Svanurinn er tákn um andlega upphafningu og fullkomnun í hindúasið.... Sarasvati, sitjandi klofvega á svani sínum, gefur til kynna vídd mannlegrar tilveru sem rís upp yfir hina efnislegu, náttúrulegu veröld. Heimur hennar markast af fegurð, fullkomnun og náð; það er ríki sem skapað er af listrænum innblæstri, heimspekilegri innsýn og uppsafnaðri þekkingu, sem hefur gert mönnum kleift að betrumbæta náttúrulegan heim sinn svo að þeir hafi getað yfirstigið takmarkanir hans. Sarasvati, klofvega á svani sínum, kallar á mannkynið til áframhaldandi menningarlegrar sköpunar og siðmenntaðrar fullkomnunar.... Hún stendur ekki aðeins að baki heiminum og er skapari hans heldur er hún [sjálf] leiðin til að fara handan við heiminn.[4]

Sarasvati tengist tali, ljóðlist, tónlist og menningu og er þekkt sem lærdómsgyðja og verndarvinur lista og tónlistar. Bæði hindúar og búddhamönnum dásama hana. Fyrir búddhamenn er hún maki Manjúshri, bódhisattva viskunnar. Búddhistar höfða til Manjúshri til að öðlast greind, visku og vald á kenningunni, kraft til að útskýra, mælsku og minni. Hann starfar með drottni Maitreya. Þau tvö eru stundum lýst í þríeyki með Gátama Búddha þar sem Manjúshri táknar viskuþáttinn og Maitreya hluttekningarþáttinn í búddhískum kenningum. Á sama hátt og Sarasvati færir Manjúshri uppljómun að gjöf.

Sarasvati-fljótið

Í elstu hindúatextunum, vedaritunum, er Sarasvati fljótsgyðja. Í þeim stendur að Sarasvati hafi verið stærsta fljót Indlands. Í mörg ár var talið að Sarasvati-fljótið hefði verið goðsögn, en í fornleifakönnun árið 1985 fannst forn árfarvegur sem stemmir við lýsinguna á Sarasvati-fljótinu. Það var mikið fljót, sex til tíu km á breidd að mestu leyti. Hún rann vestur úr Himalajafjöllum út í sjóinn. Frawley telur að mesta byggðin hafi verið við Sarasvati-fljótið þegar vedaritn voru samin fyrir þúsundum ára.[5]

Frawley segir að Sarasvati, „eins og Ganges síðar meir, tákni súshúmnu, fljót andlegrar þekkingar, strauminn sem rennur [í gegnum mænugöngin] og sjö orkustöðvar hins fíngerða líkama. Hún er ekki aðeins vetrarbrautin eða himnaríki, heldur er hún innra með fljót sannrar vitundar sem rennur inn í þennan heim.“[6]

Í Rigveda er Sarasvati kölluð „besta móðurin, besta fljótið [og] besta gyðjan.“[7] Þar segir einnig: „Sarasvati birtist eins og stórt haf með geisla sínum, hún stjórnar öllum innblæstri.“[8]

Heilagt „kímatkvæði“ hennar, eða bija, er „Aim“ (borið fram „ah-eem“). bija mantra innlimar kjarna kosmískrar veru, meginreglu eða orkustöðvar. Mantra Sarasvati er „Om Aim Sarasvatye Namaha“.

Sjá einnig

Brahma

Heimildir

Mark L. Prophet and Elizabeth Clare Prophet, The Masters and Their Retreats, “Sarasvati, Shakti of Brahma.”

  1. A. Parthasarathy, "Consorts of the Three Gods” („Makar hinna þriggja guða“) í R. S. Nathan, samantekt, Symbolism in Hinduism (Táknfræði í hindúasiði) (Bombay: Central Chinmaya Mission Trust, 1989), bls. 157.
  2. Sama heimild, bls. 157–58.
  3. David Frawley, From the River of Heaven: Hindu and Vedic Knowledge for the Modern Age (Frá himnaríkinu: Hindúa- og vedísk þekking fyrir nútímann) (Sandy, Utah: Morson Publishing, 1990), bls. 126.
  4. David Kinsley, Hindu Goddesses: Visions of the Divine Feminine in the Hindu Religious Tradition (Sýnir hins guðdómlega kvenleika í hindúahefðinni) (Berkeley, Kaliforníu: University of California Press, 1986), bls. 62, 141.
  5. David Frawley, Gods, Sages and Kings: Vedic Secrets of Ancient Civilization (Guðir, vitringar og konungar: Vedísk leyndarmál fornrar siðmenningar) (Salt Lake City, Utah: Passage Press, 1991), bls. 72–76, 354–57 nn. d–g.
  6. Sama heimild, bls. 219.
  7. Rigveda 2.41.16, 1.3.12, vitnað í Frawley, „Gods, Sages and Kings“ ("Guðir, vitringar og konungar"), bls. 70, 71.
  8. Sri-sukta 1, 6, 13, 4, í Rigveda, í tilvitnun Davids Kinsley, „The Goddesses’ Mirror: Visions of the Divine from East and West“ ("Spegill gyðjanna: Sýnir hins guðdómlega frá austri og vestri") (Albany, N.Y.: State University of New York Press, 1989), bls. 55.