Geðsviðs-ka

[Fornegypska ka, merkir óviss, ýmist þýtt sem „sál“, „andi“ eða „tvífari“] Geðlíkaminn þegar hann er aðskilinn frá efnislíkamanum og lýtur ekki stjórnar meðvitaða greinandi Krists-hugans (eins og í svefni eða eftir dauðann).
Astral ka getur skapað karma gegn okkur
Jesús hefur talað um astral ka:
Það er mikilvægt að muna ráð Stóra hvíta bræðralagsins um að „sólin má ekki setjast yfir reiði yðar.“[1]
Hvað merkir þetta, börnin mín
Börnin mín, þegar þið rífist á leikvellinum og reiðist út í þennan og hinn, biðjið þá fyrirgefningar sem þið hafið gert rangt til, ákallið lögmál fyrirgefningar fyrir þá og ykkur sjálf og krjúpið á bæn áður en þið gangið til náðar og biðjið Guð að fyrirgefa ykkur og öllum þeim sem þið hafið sært. Farið ekki að sofa fyrr en þið hafið kallað á fjólubláa logann til að umbreyta orsök, afleiðingu, skrá og minningu atviksins. Verið viss um að senda kærleik til sjálfskipaðra óvina sem og vina vegna atvika sem kunna að hafa farið úrskeiðis í samskiptum við vini ykkur. Fyrirgefið og fyrirgefið aftur, elskuðu, því þannig fara meistararnir að.
Þið hafið ekki tök á því á að tapa fótfestu á andlegri leið ykkar með því að láta viðgangast að þið eigið að hluta til óleystar sakir við mig. Því ÉG ER Drottinn þinn og frelsari og ég bý í hjörtum vina þinna og óvina.
Orðatiltækið „Lát ekki sólina setjast yfir reiði yðar“ er viðvörun til allra um að ef þið farið reiðir að sofa á kvöldin gagnvart vini eða óvini, þá gæti geðheimahjúpur ykkar (þekkt sem „ka“ eða geðsviðs-ka) reikað um og gert illt á meðan þið sofið án afláts. Þegar þið vaknið munuð þið ekki hafa neina þekkingu eða minni á gjörðir „ka(s)“ ykkar, en samt verðið karmískt ábyrg fyrir óheftri reiði.
Áður en sólin sest og þið farið að sofa að kvöldi, semjið frið við Guð og menn. Þetta er sérstaklega mikilvægt fyrir þá sem þrá að stíga upp í þessu lífi. Skapið því ekki slæmt karma í vöku eða svefni. Til að ná þessu verðið þið að viðhalda guðlegri sjálfsstjórn á öllum vitundarstigum.[2]
Geðsviðs-ka eftir dauðann
Sanat Kumara talar um mikilvægi líkbrennslu til að uppræta geðsvið-ka eftir dauðann:
Jarðarbúar, við hörmum þá dauðavitund sem þið hafið virst dafna á að hætti svartagaldursmanna sem vilja tortíma ykkur lifandi — tortíma sálum ykkar í helvíti á meðan líkama ykkar er skilinn eftir til að ganga um götur efnislegra borga og geðheimasviða. Dýrlingar Guðs, þetta er alvarlegt mál! Því að allt efnisferli þessarar þróunar verður að hreinsa. Og fornar venjur egypsku dýrkunarinnar á hinum látnu verða að víkja fyrir lífmenningu sem leiðir til uppstigningar.
Farið því á stúfana og kennið fólkinu að [rétt meðfarið sé að] leggja líkið á ís, hvort sem það er þurrt eða ekki, í tvo sólarhringa. Og á þriðja degi er minning upprisunnar áköllun upprisulogans. Hvort sem er á líkbálki eða í nútíma líkbrennslustöð, látið hinn efnislogana leika um allan líkamann innra sem ytra; því bæði hold og blóð verða að vera óskert; og Bræðralagið í Lúxor forbýður líksmurningu.
Þessi aðferð er örugg, skynsamleg og heilnæm fyrir alla og veitir sálinni frelsi frá öllum jarðneskum böndum þar sem efnislegur eldur afsegulmagnar samtímis og andlegur eldur hina fjóra lægri líkama og sálin, sem vængjað tákn ka[3] hefur sig á loft með hinum fljúgandi Erni til að taka vígslu Guðs-móðurinnar í ljósvakaathvörfum Stóra hvíta bræðralagsins.
Þannig verða illu andarnir af bráð sinni og gammarnir fá ekkert hold og blóð [til að gæða sig á]. Og hjúpur geðlíkamans, sem efnis-/andlegu eldarnir gleypa, getur ekki reikað um jörðina, sem afturganga hins fyrra sjálfs. Geðheimasviðsmúgurinn sem myndi gleypa ljósvafningana eru sjálfir rekinn á flótta því sálin hefur hreinlega sloppið úr jarðneskum vítahring og heyrist syngja, á leið til himins.[4]
Thus, it is essential to use the fire element in cremation at the transition of death so that there is a demagnetization of the cells of the body of the Light that they contain. If you have walked this earth and your body is filled with Light, that Light needs to be taken up into the higher permanent vehicles. If it is left in the cells of the body, the cells of the blood, as it is left when the body is buried, then astral entities may come and steal that Light. And these are the real grave robbers. They steal from the body the Light that you have garnered in your entire spiritual path. Sometimes that Light is cumulative from many lifetimes. The fire releases that Light from the cells and atoms and enables it to return to the Holy Christ Self.
So also the astral ka, a double of oneself, can go out and do harm in one’s name, thereby creating karma for the soul, even though she is not part of that shell any longer. And once she enters the etheric octave or her lawful place, she will not even be conscious of what that ka is doing, therefore cannot exercise any control and restraint over its actions. It is important that the ka also be consigned to the spiritual fire, which is why a memorial service and a prayer vigil must be kept for one who has passed until the soul is free.
Sources
Mark L. Prophet and Elizabeth Clare Prophet, Lost Teachings of Jesus: Missing Texts • Karma and Reincarnation.
Mark L. Prophet and Elizabeth Clare Prophet, The Path to Immortality.
- ↑ Ef. 4:26.
- ↑ Jesus Christ, “Close Communion” („Náið samneyti“), Pearls of Wisdom, 37. bindi, nr. 45, 6. nóvember 1994.
- ↑ Í trúarbrögðum Forn-Egypta var ka heiti á þeim óefnislega hluta manneskjunnar, það sem lifði af dauða efnislíkamans. Upprunalega merking hugtaksins er óljós og það hefur verið þýtt á ýmsa vegu sem „sál“, „andi“ eða tvífari. Sumir heimildir telja að það hafi upphaflega verið notað til að lýsa verndandi guðlegum anda einstaklings (það sem við gætum kallað ÉG ER-Nærveru og hið heilaga Krists-sjálf). Sanat Kumara notar það hér til að lýsa sálinni undir leiðsögn æðra sjálfsins. Hins vegar nota uppstignu meistararnir oftast hugtakið til að lýsa skurn geðlíkamans, og þetta virðist vera sú leið sem það var notað síðar á tímum í Egyptalandi, þegar trúarbrögðunum hafði hrakað undir áhrifum falskra presta og fólkið varð skautað í geðrænu sviðanna í stað hinna andleg.
- ↑ Elizabeth Clare Prophet, The Opening of the Seventh Seal: Sanat Kumara on the Path of the Ruby Ray, bls. 198–200.